عصر امام هادى عليه السّلام نيز كه آن جناب به دستور متوكل عباسى به سامرّا آورده شد و زير نظر قرار گرفت ، وكلاى امام كانال عمده ارتباطى بين شيعيان با آن حضرت بودند . همين وضعيت در عصر امام عسكرى عليه السّلام نيز ادامه داشت . 2644712 خ 0 24 خ وكلاى ائمه عليهم السّلام در روزهايى كه امامى به شهادت مىرسيد و در ميان برخى از شيعيان ترديدهايى نسبت به جانشين او وجود داشت ، بهترين كانون تعيين‌كننده نسبت به معرفى امام بعدى بودند . همين وكلا در اين مقاطع حساس زمانى ، وظيفهء مقابله با انحرافات و جريانات باطل را به خوبى ايفا مىكردند ؛ براى نمونه ، در عصر حساس پس از شهادت امام كاظم عليه السّلام كه موجبات گرايش به مذهب وقف در ميان شيعيان پديد آمده بود ، وكيل درست كردار امام كاظم عليه السّلام يعنى يونس بن عبد الرحمن ، با طرح حديث شريف « اذا ظهرت البدع فعلى العالم أن يظهر علمه فان لم يفعل سلب نور الايمان » به مقابله با اين جريان برمىخيزد . 3644712 خ 0 25 خ هم‌چنين پس از شهادت امام رضا عليه السّلام ، وكلاى آن حضرت كه در رأسشان عبد الرحمن بن حجاج قرار داشت به همراه برخى ديگر ، هم‌چون : يونس بن عبد الرحمن ، صفوان بن يحيى ، ريّان بن صلت و محمد بن حكيم در منزل عبد الرحمن بن حجاج گرد آمدند تا پيرامون امامت امام جواد عليه السّلام و شبهاتى كه در اين باره با توجه به سنّ آن جناب پديد آمده بود بحث كنند . 4644712 خ 0 26 خ چنان‌كه پس از شهادت امام جواد عليه السّلام ، سران شيعه در خانه « محمد بن فرج » ، وكيل برجسته امام جواد عليه السّلام ، اجتماع كردند تا نسبت به جانشين آن حضرت بحث كنند و « محمد بن فرج » با دعوت از خادم امام جواد عليه السّلام براى حضور در آن جمع و ارائه نامه‌هاى امام جواد عليه السّلام براى تثبيت امامت فرزندش امام هادى عليه السّلام سران شيعه را نسبت به حقانيت امامت آن حضرت قانع نمود . 5644712 خ 0 27 خ پس از شهادت امام عسكرى عليه السّلام نيز كه جوّ حيرت و سردرگمى نسبت به امامت در ميان شيعيان پديد آمده بود و حضرت حجت ( عج ) به دليل شرايط خاص زمانى در حال غيبت به سر مىبرد و حاكميت عباسى نيز با توجه به مشهور بودن احاديث نبوى در جامعه مبنى بر مهدويت دوازدهمين امام ، در صدد دست‌يابى به وجود مقدس امام بود ، نوّاب اربعه و وكلاى آن جناب ملجأ و مرجع و راهنماى شيعيان در امور مختلف شرعى ، اعتقادى و اجتماعى بودند . از نمونه‌هاى قابل ذكر ، مىتوان به جريان « ابو العباس احمد دينورى سرّاج » اشاره كرد كه از جانب مردم دينور براى تحويل وجوه شرعى به بغداد